De gemeente wenste op deze locatie een aanzet te geven tot het in de nabije toekomst te ontwikkelen Teleportgebied door middel van een gebouw van 85 meter hoog. Bonnema kreeg van Elsevier opdracht om in een dergelijke toren per bouwlaag 1.200 tot 1.500 vierkante meter kantoorruimte te realiseren met flexibele exploitatie. Bonnema knikte het bouwvolume in een hoek van 80 graden, wat het (overigens onbedoelde) effect van een opengeslagen boek gaf. De geknikte schijf herbergt de kantoorafdelingen met op de koppen de trap. De langgerekte plint die tegen de voorzijde van het gebouw is aangeschoven biedt ruimte aan de centrale hoofdingang die middels een vide in verbinding staat met het daarboven gelegen restaurant. De glazen piramide op het dak van dit restaurant zorgt voor een herkenbaar, verticaal element; van binnenuit biedt ze de werknemers uitzicht op het hoog oprijzende kantoorgebouw. De onderbouw is om redenen van zowel representatieve als klimatologische aard van een doorlopende arcade voorzien en heeft een bekleding van zwarte gepolijste natuursteen panelen die hetzelfde vierkante formaat hebben als de lichtgrijze metalen gevelpanelen van het hoofdgebouw. De parkeergelegenheid is als een doos achter het gebouw gelegd en afgewerkt met een beplating van geperforeerd aluminium waaruit een opvallende ruitvormige opening is gesneden. Via een glazen verbindingsgang en een fraai aangelegde tuin bereikt men van hieruit het hoofdgebouw. De ‘tekening’ op het dak, een plat en tweedimensionaal kunstwerk van Jeroen Henneman, heeft een opmerkelijk ruimtelijke, driedimensionale werking. Nog tijdens de bouw koos Elsevier voor een andere situatie en besloot Rijksgebouwendienst dat de Belastingdienst de kantoren in gebruik zou nemen.